Siyasal İkna

Siyasal ikna, demokratik toplumların siyasal iletişiminin olmazsa olmaz parçalarından biridir.Siyasal iletişimin temeli ise belirli bir hedef kitleyi, zor kullanmadan yönlendirme, oy verme konusunda fikirleri üzerinde etki yaratmak sürecidir.Bu süreç adayların ya da partilerin bazı kamuoyu araştırmaları ile gündemdeki problemlerin bilincinde olmak, seçmen profilini çıkarmak olarak da bilinir. Siyasal ikna süreci dikkatle hazırlanan araştırmalar ışığında şekillenir.

Böylece, iktidar için yarışan siyasi parti, seçmenini hem demografik hem de sosyopsikolojik olarak analiz ederek tanımakta ve seçmenin hangi konuda hassas olduğunu, siyasi parti ya da adaydan ne beklentiler içinde olduğunu anlayarak buna göre bir seçim planı hazırlıyor, aday veya siyasi parti bu hazırlanan seçim planına göre hareket ediyor.

Siyasal İkna Ve Propaganda

Günümüzde demokratik toplumlarda, hem bireylerin hem de kamuoyunun yönlendirilmesi, zorlayıcı ya da şiddete başvurmadan çeşitli ikna yöntemlerinkullanılmasıyla hayata geçirilmektedir. Siyasal İknada temel oy potansiyeline sahip seçmenlerde oy verme eğilimlerinde etkili olarak yönlendirmektir. Böylece, ikna süreci sürecini en iyi şekilde değerlendiren siyasi parti en etkili seçim kampanyasını yürüterek iktidara gelme şansını artırmış olur.

Bu seçim sürecinde siyasi partiler tarafından kullanılan en etkili araç ise propagandadır. Propaganda bazı kaynaklarda “toplumun görüş ve davranışını, kişilerin belirli bir görüşü, belirli bir davranışını benimsemelerini sağlayacak biçimde etkileme girişimi” ya da “bir kanaat veya aksiyonda, yardım veya dayanak kazanmak için harcanan sistematik bir çaba” olarak geçmektedir.Propaganda olumlu ya da olumsuz tanımlarla karşımıza çıkabilir.

Siyasi partiler, seçmen kitlesinin oy verme olgularını kendi partileri lehinde yönlendirmeye çabalar iken çeşitlilik gösteren reklam kampanyaları ya da propaganda yöntemlerini en etkili şekilde kullanır. Propaganda ve ikna, birbirini tamamlayan iki önemli kavramdır.

Siyasal İkna Unsuru Olarak İkna

Siyasi bir iletişim kelimesi olan vaat kavram olarak ele alındığında, oy verme potansiyeline sahip seçmenleri analiz ederek oy verme konusunda seçmeni partinin lehinde oy kullanmaya yönlendirme unsuru olarak karşımıza çıkar. Seçim kampanyalarında verilen vaatlerin, gerçek ve etkileyici olabilmesi için birkaç koşullar ortaya çıkar. Bunlar: Verilen vaatlerin hedef kitlesi önemlidir. Vaatler hem bireye hem de kitleye hitap etmelidir. Vaatlerin nasıl gerçekleşeceği açıklanmalıdır. Verilen vaatleri gerçekleştirecek aday seçilmesi durumunda vaatlerin altından kalkabilecek şekilde olmalıdır. Aday seçim planını oluştururken, sadece siyasi koşulları ve buna bağlı talepleri değil, kendi uzun dönem sürecek siyasi hayatını da göz önünde buldurmalıdır. Son olarak vaatlerle ilgili olarak söylenecek bir başka konu ise, vaatlerin gündemi meşgul eden sorun ya da problemlerle örtüşmesi gerektiğidir.

 

Siyasal Reklam

Siyasal reklam, günümüz reklamcılığının önemli bir kolunu oluşturmaktadır. Ticari reklamcılığın siyasete uygulanması sonucu toplumda işlev kazanmış olan siyasal reklam, özellikle seçim zamanı seçim kampanyalarının olmazsa olmazı olarak görülür. Demokratik olarak yönetilen ülkelerde parti ya da adaylar seçmenlerden güven ve destek isterler. Bu desteği sağlamak için bir takım ikna edici mesajlar iletmeleri gerekir.

Hedef bir partiyi ya da adayı oy potansiyeli yüksek seçmene tanıtmak, diğer parti ve adaylar arasındaki farkların altı iyi çizilerek ayrıldıkları yönleri belirtmek ve seçimi kazanmak olunca, siyasal reklam önem arz eden bir olgu olarak ortaya çıkıyor.Ülkemizde ise siyasal mesajları aktarmak için radyo, televizyon ve yazılı basın gibi araçlardan, belirli bir süre yeterince faydalanılmamıştır.

Siyasal Reklam Türleri

Siyasal reklam vurguladığı konu üzerine kendi arasında ayrılır. Bunlar:

İdeolojik reklam: Seçmeni siyasal parti ya da adaya oy vermesi yönünde ideolojik fikirler belirten reklamlardır.

Partizan reklam: Bir adayın bağlı olduğu siyasi partiyle olan ilişkisini vurgulayan ve adayı siyasal parti ile özdeşleştirmek için yapılan reklamlardır.

Simgesel reklam: Duyularla ifade dilenemeyen durumu somut halde kültürel göstergelerin, fenomenlerin ve mitlerin kullanıldığı, seçmeni ikan etmek için kahramanların ve kötü profillerin kullanıldığı reklamlardır.

Yardımsever önder imgesi: Adayın ya da adayların kişilik özellikleri üzerine yoğunlaşılarak, adayı siyasal bir imge hali getirilerek seçmenlere sunulduğu reklamdır.

Gelecekteki siyasalara ilişkin tercih: Adayların vaatlerinin anlatıldığı, adayın geleceğe dair planlarını yapmak istediği projeleri detaylı bir şekilde sunduğu, adayın siyasi tarzını gösterdiği ve adayı diğer adaylardan farklılaştırma amacı güden reklamlardır.

Geçmişe dönük siyasal icraat: geçmişte yapılan hizmetleri anlatan, seçmenlerin hafızalarını tazelemesi için geçmişte yapılan işleri referans göstererek daha iyi işleri yapabileceklerinin algısını oluşturmaya çalışan reklamlardır.

Siyasal Reklam Ve Propaganda Farkı

Propaganda insanı eyleme geçirme konusunda, siyasal reklamla ortak amaçları olduğunu göstermesi, kolayca iki kavramın aynı anlama geldiği yanılgısına düşürebilir. Siyasal reklam ve propaganda kullandığı benzer yöntem kullanmalarına rağmen aralarında önemli farklılıklar bulunur. Propaganda bireye değil gruplara yönelik fikirlerini doğrudan değiştirmeye yönelik bir süreç izlenir. Siyasal reklamda ise daha çok birey göz önüne alınarak, çeşitli psikolojik, fizyolojik ve bilinçaltı faktörlerin etkisi kullanılarak kişiyi oy verme konusunda etkiler. Diğer bir deyişle propaganda dışsal bir dayatma iken siyasal reklam içsel bir ikna metoduna dayanır.

Sözlü İletişim

Sözlü iletişim görsel öğelere başvurmadan yapılan iletişim biçimidir. İletişim türlerinin en yaygını olan sözlü iletişimde en önemli unsur dildir. Toplumun her kesiminde sözlü iletişime başvurulur. Okullarda anlatılan derslerden tutun, televizyondaki spikerin sunduğu habere kadar her alanda sözlü iletişim mevcuttur. Telefon görüşmeleri, hitap ve seslenişler, yüz yüze görüşme sırasındaki konuşmalar, eğitim alanındaki sözlü aktarımlar da sözlü iletişime örnek gösterilebilir.

Sözlü iletişimde en önemli nokta söylenenin ne olduğudur. Söylenen, karşı tarafa dil aracılığı ile aktarılır ve ardından karşı tarafın geri bildirimiyle sözlü iletişim süreci başlamış olur. Sözlü iletişime geçebilmek için birtakım unsurlar vardır. Bunlar: Konuşma, dinleme, anlama, soru sorma ve geri bildirim olarak cevap vermedir. Tüm bunlar bir araya geldiğinde sözlü iletişim meydana gelmiş olur.

Sözlü İletişim Nasıl Yapılır

Sözlü iletişime geçerken sahip olduğumuz en önemli unsur ”Ses”tir. Ses unsurunda telaffuz biçimimiz, sesimizi tonlama biçimimiz ve konuşma hızımız oldukça önemlidir. Sözlü iletişimin konusuna göre bunları ayarlamak ve dikkat etmek çok mühimdir. Zira bazen vermek istediğimiz mesaj ses tonumuzun altında yatar. Bazen çok sakin bir cevap vermemize rağmen bunu karşı tarafa hızlı veya yüksek tonla söylemek onun bizi sinirliymişiz gibi algılamasına ya da ona karşı kırgınmışız gibi algılamasına sebep olabilir. Örneğin, bir annenin çocuğuna uyku vakti geldiğinde ”Odana git.” demesi ile çocuk yaramazlık yaptığında ” Odana git.” demesi çok farklıdır. Bu iki aynı cümle arasındaki ses tonunda, telaffuz biçiminde ve söyleme hızında oldukça farklılık olduğu net bir biçimde görülür.

Duyguları aktarımda sözlü iletişimin rolü oldukça büyüktür. Hızlı ve yüksek sesle konuşmak, o an konuşan kişinin gergin veya sinirli olduğunu, hafif bir ses tonuyla ve kesik kesik konuşmak kişinin o an isteksiz veya mutsuz olduğunu belirtebilir. Heyecan, korku, mutluluk, üzüntü gibi duygular ses tonunun alçaltılması veya yükseltilmesi ve kelimelerin telaffuz edilmesi bakımından sözlü iletişimde farklı anlamlara yol açabilirler. Sesin çeşitli şekillerde değiştirilmesi yoluyla karşı tarafa aktarılır ve anlam kazanırlar.

Sözlü iletişimde ses tonunun farklı ayarlanması sonucunda bir kelime birden fazla anlam kazanır. Örneğin buna ” Lütfen ” sözcüğünü örnek verebiliriz.  Lütfen sözcüğü kısık sesle ve sakince söylendiğinde ihtiyaç duyulan kişiye bir şey için yalvarma anlamına gelirken, hızlıca ve vurgulayarak söylendiğinde kişinin sinirli olduğu anlamına gelir. Aynı sözcük sakin ve canlı bir ses tonuyla söylendiğinde rica anlamı taşırken, hızlı ve soğuk bir ses tonuyla söylendiğinde otoriter bir ”Lütfen!” olarak algılanabilir. Bu nedenle sözlü iletişime geçerken seçilen kelimeleri iletmek istediğimiz duyguya uygun şekilde uyarlamak oldukça önemlidir. Zira yanlış tonlamayı ve telaffuz biçimini seçmek yanlış anlaşılmalara sebebiyet verebilir.

Sözlü İletişim Rolü

Sözlü iletişimin toplumdaki rolü çok büyüktür. Sözlü iletişim, kişinin kendini ifade edebilmesi için en önemli unsurdur. Bunun örneği toplumda neredeyse her kesimde mevcuttur. Örneğin, bir kişi iş görüşmesi için bir şirkete çağrıldığında, oradaki yetkililer ilk olarak kişinin kendini anlatabilme yeteneğine ve karşısındaki kişiler ile nasıl sözlü iletişime geçtiğine dikkat edeceklerdir.

Özetlemek gerekirse sözlü iletişim dil aracılığıyla meydana gelen ve kullanımı en yaygın olan iletişim biçimidir. Sözlü iletişimin dil aracılığıyla yapıldığından dolayı diğer iletişim türlerine nazaran daha hızlı olduğunu söylemek mümkündür. Alan ve zaman gözetmeksizin kullanılır. Bunun sonucu olarak sözlü iletişim, her alanda güçlü ve etkili bir iletişim aracı olarak karşımıza çıkmaktadır.

Siyaset Nedir?

Köken olarak Arapçadan dilimize geçmiş bir kelime olan Siyaset Arapçada sasa veya siyasa diye kullanılan bu kelime seyislik, at bakıcılığı, 2. devlet yöneltme, yönetim anlamlarını taşır. Politikanın ise kelime anlamı olarak belirttiği ise 1. olarak devletin etkinliklerini amaç yöntem ve içerik olarak düzenleme ve gerçekleştirme esaslarını bütünü 2. olarak davranış şekli ve düşünce anlayışı 3. olarak ise mecazi bir anlam ifade eder yani istekleri doğrultusunda konulmuş hedeflere varmak için karşındakiyle empati kurup duygularını okşama, zayıf noktalarından faydalanıp kendi doğrusunu benimsetmektir.

Siyaset kelimesi 14. yüzyıldan sonra kullanılmaya başlanmıştır. Eş anlamlısı olarak bildiğimiz politika kelimesi ise 20. yy itibariyle yaygınlaşmıştır. Genel bir ifadeyle şunu diyebiliriz siyaset, insanları yurttaşlık düzeyinde etkilemektir. Geçmişten bugüne sürekli bir anlam değişikliğine ve genişlemesine uğramıştır. Bir toplumu kontrol altında tutmak ve onları ikna edebilmek için ortak bir uzlaşmaya gidilebilmesi de diyebiliriz.

Siyaset sözcüğü, çok geçmiş (Antik Yunan) dönemlerinde kullanılsa da modern zamanlara kadar pekte bir anlam ifade ettiği söylenemez. Çünkü o zamanlara dek mutlak monarşiler hakimdi. Politika dediğimiz halkı etkileme ve idare etme çalışmaları krallıklar dönemlerinde pekte uygulanamazdı. O zamanlar da sadece Yunan ve Roma devletlerinde az da olsa uygulanabiliyordu. Ondan sonra Avrupa da mutlak monarşilerin sarsılmasıyla uygulanmaya başlanmıştır.

Mutlak monarşiler sarsılmaya başladıktan sonra kral tanrı diye kabul edilenler Fransız Devrimi gibi isyanlarının de etkisiyle dünyada ki bir çok kültür ve hukuki yapıdan haberdar olup ve onlardan etkilenmeye başlamışlardır. Dünya artık birbirinden haberdar olmaya başladığı için her ne kadar krallık bitmiş olmasa da insanlar özgürlük istemeye başlamıştır. Bunların etkisiyle insanların ikna ve kontrol çabaları doğdu. Demokrasiye geçiş çok uzun ve zorlu bir süreç olmuştur. Halkın iradesi de artık yönetimde belirmeye başlayınca politika temel unsur oldu. İnsanlar bugüne dek haklarının savunulduğunu düşünüp aldatıldılar bu yüzden kendilerini politikacılara teslim etme yoluna gittiler.

Politikacılar çoğu zaman gerçek anlamıyla halkı temsil etmeye başlamıştı. Malesef unutmamamız gereken bir şey var ki demokrasinin çağdaş toplumda çok yeni bir olgu olduğu ve binlerce yıl mutlak krallığın iktidar olduğu. Demokrasinin dünya çoğunluğuna dağılması 2. dünya savaşına sonrasına kadar uzun bir süreçte olmuştur. Bu zamana dek politikacılar büyük güçler arasında elçi görevi gören ayrıcalıklı kişilerdi. Aslında demokrasi için dünyada en fazla 50 yıllık bir zamandan söz edilebilir. Mutlak monarşi içinde daha fazla bir süre yoktur aslında. Çok uzun dönemlerden beridir karşı kaşıya kaldığımız bir gücün varlığını da unutmamak gerekir. Kapital yani büyük sermaye, zenginlik bu güç binlerce yıl insanlara hükmetmiştir. Ne yazık ki devlette böyle bir hükmün aracıydı.

Siyaset Algısı

Ne yazık ki insanların güvenip kendilerini teslim ettikleri politikada artık “halkı oyalayanlar” anlamına gelmiştir. Siyasetçilik, bir rütbe bir meslek ya da ele geçirme pozisyonudur. Oysa ki halkı temsil edip yönetenlerin mevki ve mal kaygısı olmamalıydı. Bireyleri yücelten siyaset anlayışı temsilcilik amacına aykırıdır. Bugün ki durumuna bakacak olursak siyaset ancak bir paravandır. Kişilerin kendi şahıslarını tatmin ettiği bir davranıştır. Oysa gerçek politikada devlet kendi menfaatini bir yana bırakıp, kişilik olgusundan vazgeçip, halkı yönetiminde temsil etmeye önem vermelidir. Hepimizde görüyoruz ki günümüz politikacıları isim, mevki, hatta para için bu yola çıkmışlardır.

Peki içinde gerçekten temsilci olmak hiçbir beklentisi olmadan bu yola canını koymak isteyen yok mudur? Elbette bunlar halen bile hayatımızın için var olup yazarlık, sanatçılık, eğitimcilik ya da işsizlik yapıp önemsiz insanlar olmaya çalışıyorlar. İçlerinde cumhurbaşkanı veya başbakan olabilecek elbette kişiler vardır ama onlar önemli olmanın kötü düzende kötü olmak anlamına geldiğini savunur.

Politikacıların güç peşinden koşan simsarlar olduğu gören ve bilen halk bu düzenin böyle gitmeyeceğini anlayıp buna engel olacaktır. Belki o zaman aramızdaki hiçbir şey olmaya çalışan insanlar o zaman bizi temsil etmeye başlayabilirler. Böylelikle olması gereken politika düzeni var olmuş olur ve artık bir kaç kişilik ailelerde değil milyonlarca ailede temsilci olacaklardır. yani 1-2 kişiye değil bütün bir millete babalık yapacaklar.
CHARLES DEGAULLE’nin dediği gibi “politika, politikacılara bırakılmayacak kadar ciddi bir meseledir.”